ஆம் ஆத்மிகளும் அலையில் கூத்தாடும் ஆமாஞ்சாமி அரசியலும்.

சமீபத்திய தேர்தல் முடிவுகள் வழியாக மோடி அலை வீசுகிறது என்பதாக ஊடகங்கள் துவங்கி சமூக வலைத்தளமான முகநூல், டுவிட்டர் உள்ளிட்டவற்றில் பல அலசல்கள், விவாதங்கள் எழுதப்பட்டு வருகிறது. இப்படி எழுதும் அனைவரும் ஒன்றை நன்றாக அறிந்தவர்கள். அது காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு என்பதுதான். காரணம், காங்கிரஸின் ஆட்சி ஏற்படுத்திய விளைவுகள் எல்லோரும் அறிந்ததே. மக்களிடம் அதிருப்தியையும், கடும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தி உள்ளது கடந்த காங்கிரஸ் ஆட்சி. இந்த பின்னணியில் இந்தியா முழுவதும் காங்கிரஸ் எதிர்ப்பலை சுணாமி போன்று வீசிக்கொண்டிருக்கிறது. இதை அந்த கட்சியின் ஒரே நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக உள்ள சோனியா காந்தியே சொல்லி உள்ளார். இந்த தேர்தல் முடிவுகள் காங்கிரஸ் மீதான மக்கள் அதிருப்தியை பிரதிபலிப்பதாக.  ஆக, எல்லோருக்கும் தெரிந்த உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி காங்கிரஸ் எதிர்ப்பலை வீசுகிறது என்பது. ஆனால் இந்த பூசணிக்காயை சோற்றில் மறைப்பதைப்போல மோடியின் அலை வீசுகிறது என்று எழுதுகிறார்கள். மோடியின் அலை ஏன் டெல்லியில் வீசவில்லை. இதே பிரச்சாரத்தை அங்கும் அவர் செய்தார்தானே.

இந்திய தேர்தலில் அலைவீச்சு என்பது இதுவரை எதிர்மறையாவே நிகழ்ந்து உள்ளது. இந்திராவின் எமர்ஜென்சி, ராஜிவ் கொலை போன்றவற்றில் அலை என்பது பிரதமர் யார் என்று அறியாமலே வீசியது நினைவில் இருக்கலாம் அரசியல் பார்வையாளர்களுக்கு. அந்த இரண்டு அலையிலும், எந்த தனிநபர் அலையும் வீசவில்லை. அலை என்பது ஒரு தனிமனிதனை முன்வைத்து வீசுவது என்பதே மாயை. இந்தியாவின் மிகப்பெரும் அரசியல் தலைவர்கள் யாருக்காகவும் இதுவரை அலைவீசியதாக தெரியவில்லை. அதனால் தலைவர்கள், தனிமனிதர்களை நம்பி எந்த ஒரு அலையும் வீசுமா? என்பது கேள்விக்குறியே.  இந்தியா முழுவதும் எம்ர்ஜென்சி அலைவீசியபோது தமிழகத்தில் எம்ஜியார் அலைவீசியது நினைவில் இருக்கலாம். ஆக, அப்படியே அலைவீசினாலும், இந்தியா முழுவதும் அது அடித்து செல்லும் என்று சொல்லமுடியாது. ராஜிவ் இறந்தபோது அவரது இறப்புக்கு முன்பைவிட இறப்புக்குப்பின் நடந்த இரண்டாம் கட்ட தேர்தலில் அதிக இடங்களை காங்கிரஸ் பெற்றது என்பதை எப்படி புரிந்துகொள்வது. ராஜிவ் இறந்ததால், அதை ராஜிவ் இல்லை என்ற அலையால் காங்கிரஸ் வெற்றிபெற்றது என்று சொல்லமுடியுமா? அலை என்பது ஒரு நிகழ்வினால் ஏற்படும் சலனத்தால் உருவாகும் ஒன்று. ஒரு தனிமனிதரின் தலைகீழ் பிரச்சாரங்களால் (அதுவும் தப்பு தப்பான பிரச்சாரத்தால்) உருவாக முடியுமா?

மோடியை பிஜேபி இறக்கியிருப்பதே, அதனிடம் சரியான ஒரு பாரம்பரிய தலமை இல்லை என்பதையே காட்டுகிறது. அக்கட்சியின் மூத்த தலைவர்களை ஓரங்கட்டி மோடியை முன்வைக்க இரண்டு காரணம்.  1. காங்கிரஸீக்கு எதிராக வீசும் இந்த பேரலையில் மீன் பிடித்தால்தான் உண்டு.  2. காங்கிரஸிடம் சரியான தலைமையோ, பிரதம வேட்பாளரோ இல்லை என்பதால், ஓரளவு பிரபலமான (இதுகூட ஊடகங்கள் ஊதிப்பெருக்கி உருவானதே) மோடியை முன்வைக்கின்றன. அதனால் வளர்ச்சி மாயையை உருவாக்கிய கார்பரேட் தயவுபெற்ற மோடி சரியானவர் என்று கணிக்கின்றன. இதன்மூலம், பிரதம வேட்பாளரை களத்தில் நிறுத்தி முண்டா தட்டும் மல்யுத்த அரசியலை செய்ய முனைகிறது பிஜேபி. எது எப்படி இருந்தாலும், இது பிஜேபிக்கு கிடைத்த பொன்னான வாய்ப்பு என்பதால் தங்களது ரஜகததுரகபதாதிகளுடன் (ரஜம், கதம் எல்லாமே ஊடகங்கள்தான்.. அரசியல் மெய் உலகிலிருந்து நகர்ந்து ஊடகங்களின் மெய்நிகர் உலகில்தான் நடக்கிறது.) களம் இறங்கி உள்ளனர். அதற்கான ஒரு முன்னோட்டமாக இந்த தேர்தலை வர்ணித்துக் கொள்கின்றன. காங்கிரஸ் எதிர்ப்பலை என்பதை மறைத்து மோடி அலை என்பதாக கூறுவதால், உண்மையில் தென்னிந்தியாவில் அவர்கள் பெறப்போவது எதிரமறை விளைவைதான். இன்றைய அரசியல் காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு அரசியலே. அதை சரியாக பயன்படுத்தாமல் மோடியை அளவிற்கதிகமாக முன்வைப்பதன்மூலம், தனது ஆதரவு தளங்களை இழப்பதற்கே கொண்டு செல்லும். பிஜேபி காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு ஆட்சியை அமைக்க விரும்புகிறதா? அல்லது மோடியை பிரதமராக்குவதுதான் அதன் நோக்கமா? என்பது பற்றிய தெளிவே இல்லை.

அதனால்தான் இந்த தேர்தலை காங்கிரஸீக்க எதிரானதாக பார்க்காமல் மோடி அலையாக பார்ப்பது என்பது, ஒரு தேசிய அளவிலான கருத்தையோ தலைமையோ உருவாக்காது. அது பிஜேபியின் தனிமனித வழிபாடு அரசியலின் ஒரு மிகைநடிப்பால் உருவாகும் சலிப்பையே உருவாக்கும். இன்று அவர்களது நோக்கம் காங்கிரஸ் எதிர்ப்பா? அல்லது மோடி விசுவசமா? என்று தெளிவுப்படுத்த வேண்டும்.

 அடுத்து ஆம் ஆத்மி வெற்றிபற்றி பேசும் நண்பர்கள் ஒரு விஷயத்தை மறந்துவிடுகிறார்கள். முதலில் அது காங்கிரஸ் வாக்குகளைதான் பிரித்ததுள்ளது என்பதை. இதன்மூலம் அது தனது பிஜேபி விசுவாசத்தைக் காட்டி உள்ளது என்றும் கருத வாய்ப்பு உள்ளது. காங்கிரஸ் வலுவாக உள்ளதாக நம்பப்படும் இடங்களில் இதுபோன்ற கட்சிகள் தேர்தலில் பங்குபெற்று, வாக்குகளை பிரிப்பது என்பது சாதரண வாக்கு-கணக்கு அரசியலில் சகஜமானது.  ஆம்-ஆத்மி இரண்டு புதிய வாக்காளர்களை கவர்ந்து உள்ளது. குறிப்பாக நகர்ப்புற படித்த இளைஞர்களை. அல்லது காங்கிரஸ் மற்றும் பிஜேபியிற்கு வாக்களிக்க விரும்பாதவர்களின் வாக்காளர்களை. இந்திய அளவில் வர இருக்கும் தேர்தலில் இந்த வாக்குகள் கணிசமாக உள்ளன. ஆனால் அந்த வாக்குகளைப்பெறும் ஒரு தேசியக்கட்சியும் இன்று இல்லை. காங்கிரஸ் மற்றும் பிஜேபி என்பது "Deep and Devil sea" என்பார்கள். மேலே பூதம், கிழே ஆழ்கடல் நடுவில் தொங்கும் இந்திய மக்கள். இரண்டு கட்சிகளும் ஒரே கொள்கை நோக்கம் செயல்பாடுகளைக் கொண்டவை. ஒன்று வெளிப்படையாக பேசுகிறது. மற்றது மௌனம் சாதித்து அதை செயல்படுத்துகிறது.  காரணம் இரண்டும் கார்பரேட் என்கிற முதலாண்மை நிறுவனங்களின் நலனை மையமாகக் கொண்டே இயங்குகின்றன. அவற்றின் போட்டி தொழில்போட்டியைப் போன்றதே தவிர அதில் பெரிய மக்கள்நல அரசியல் எதுவுமில்லை. இவ்விரண்டின் மீதும் நம்பிக்கை இழந்த மக்களுக்கு தற்காலிக ஆறுதல் தரக்கூட ஒரு 3-வது அமைப்பு இல்லை என்பதுதான் சோகக்கதை.

இந்திய அரசியலின் மிகப்பெரும் கேடும் தோல்வியும் இடதுசாரிகளின் வீழ்ச்சியும் சரிவும்தான். இடதுசாரி இயக்கம் இத்தகைய நிலையை அடைவதற்கான திட்டம் சுதந்திர போராட்டத்திற்கு முன்பே திட்டமிடப்பட்டது. அதன் விளைவே இன்று மக்கள் அந்தரத்தில் தொங்கும் நிலைக்கு ஆளாகிவிட்டார்கள். அதாவது இந்திய மையநீரோட்ட அரசியலில் 3 போக்குகள் கொண்ட கட்சிகளே உள்ளன. 1. தீவிர வலதுசாரிகள். 2. வலதுசாரிகள் 3. வலதுசாரியை நோக்கி நகர்பவர்கள். உண்மையில் இடதுசாரி இயக்கம் இந்தியாவில் காலவதியாகிவிட்டது என்று சொல்வதை தவிர வேறுவழியற்று உள்ளது.  இடதுசாரிகளாக இருப்பவர்கள் சிந்தனைத்துறை, மற்றும் மாவோயிஸம் பேசும் அமைப்புகள், தலித்தியம், பெண்ணியம், மார்க்சியம் பேசும் தனிப்பட்ட குழுக்கள் என சிதறுண்டு உள்ளது. இவர்கள் ஒரு தேசிய இயக்கமாக பிரதிநித்துவம் செய்வதற்கான வாய்ப்பற்றவர்கள்.  இந்நிலையில் ஆம் ஆத்மி போன்ற அமைப்புகள் மத்தியதரவர்க்க கோபங்களுக்கான ஒரு தற்காலிக தீர்வாக அமைகின்றன. அதிலும் புதுதில்லியில் மட்டும். இது மற்ற மாநில நகரங்களுக்கு நகருமா? என்பது கேள்விக்குறியே. பொதுவாக ஆம்-ஆத்மி மனநிலைக் கொண்ட எண்ணற்ற ஊடக மற்றும் அறிவுத்துறை அறிவுஜீவி ஆமாஞ்சாமி அரசியல்வாதிகள் உருவாகிக் கொண்டு உள்ளார்கள் இப்போது. இத்தகையவர்கள வைத்து ஒரு கண்காணா (virtual) அரசியல் இயக்கம் ஒன்று நடத்தலாம். ஆனால், அது தேர்தலை எந்த அளவிற்கு பாதிக்கும் என்பதை பொறுத்திருந்தே பார்க்க முடியும். 

உண்மையில் அரசியல்வாதிகளை நம்பலாம். ஆனால் அரசியலற்றதாக கூறும் நடுநிலைவாதிகள் மிகவும் ஆபத்தானவர்கள். குறிப்பாக ஆம் ஆத்மி போன்ற கட்சிகள். காரணம். உலகில் உருவாகிவரும் பேரரசு என்கிற அரசியல் அமைப்பின் முக்கியமான முகவர்களாக உள்ள என்.ஜி.ஓ.க்கள்  அமைப்பின் ஒரு அங்கம்தான் ஆம் ஆத்மி. இவர்கள் உலகெங்கும் சிவில் சொஷைட்டி எனப்படும் குடியாண்மை சமூகத்தை, நல்லதொரு உலகக் குடிமகனை உருவாக்கும் நோக்கம் கோண்டவர்களாக காட்டிக்கொண்டு, உள்ளுரில் சரியான இடதுசாரி  அமைப்புகள் உருவாகவிடாமல் தடுப்பவர்கள். இவர்கள் ஒரு மாற்று கிடையாது. மாற்றுகளை இல்லாமல் செய்பவர்கள். இவர்களது நோக்கம் மக்கள் நலன் அல்ல. ஒரு சர்வதேச முதலாண்மை நிறுவனங்களின் ஆளுகைக்கும், உள்ளுர் மக்களுக்கும் ஒரு பாலமாக அமைவது மட்டுமே.  நுட்பமாக சொன்னால், சர்வதேச கருத்தியல் பண்டங்களை இறக்குமதி செய்து அதை பரவலாக மக்களிடம் விநியோகம் செய்வது. ஊழற்ற அரசியல், ஜனநாயகம், மனித உரிமை, மனிதநேயம், நாகரீகம், சார்பின்மை, நடுநிலமை, மக்கள் நலன் உள்ளிட்ட பலவற்றை. இது குறித்து ஏற்கனவே அடவி இதழில் 3 கட்டுரைகள் எழுதி உள்ளேன் என்பதால் விரிவை தவிர்க்கிறேன். தற்போதைய என்ஜிவோ வலைப்பின்னல் விரிவாக்கம் ஆம் ஆத்மி வழியாக சொல்லும் புதிய செய்திகள் பற்றிய விரிவாக மற்றொரு கட்டுரையில் விவாதிக்கலாம்.

சரி இந்த குறிப்பை எழுதக் காரணம் - ஆம் ஆத்மி வழியாக உலக என்ஜிவோ நிறுவனம் ஒரு புதிய செய்தியை சொல்கிறது என்பதுவே. அரேபிய வசந்தம் எனப்படும் உள்ளுர் கலகங்கள் வழியாக புரட்சிப் புயலை வீசிய என்ஜிவோக்கள், இந்தியா போன்ற நாடுகளில் அரசியலில் நேரடியாக ஈடுபடும் நிலைக்கு மாறுகிறார்கள் என்பதுதான். உலகப் பேரரசின் முகவர்களின் முதல் தேர்தல் பங்கேற்பு என்பதால் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டியது அவசியம். இந்த வெற்றி என்பது ஒரு பெரும் தோல்விக்கு நம்மைத் தள்ளிச் சென்றுவிடக்கூடாது என்கிற எச்சரிக்கை அவசியம்.

-          ஜமாலன் 10-12-2013 jamalan.tamil@gmail.com

 

கிழக்கின் ”திராவிட இயக்க வரலாறு”

கிழக்குப் பதிப்பகம் வெளியிட்டு உள்ள ஆர். முத்துக்குமார் எழுதிய திராவிட இயக்க வரலாறு படித்துக்கொண்டு உள்ளேன். முதல்பாகம் திமுக வரலாறும், இரண்டாம் பாகம் அதிமுக துவகத்துடன் ஜெயலலிதா வரை எழுதப்பட்டு உள்ளது. எம்ஜியார் ரசிகனாக அரசியலில் ஈடுபடத் துவங்கியவன் என்ற முறையில் சுவராஸ்யமான நாவலைப் படிப்பதைப்போல உள்ளது. அப்படி சொல்வதைவிட பரபரப்பான ஆந்திர அரசியல் படங்களைப் பார்ப்பதைப்போல உள்ளது என்று சொல்லலாம். ”இருவர்” என்ற Digital Fact-Fiction ஒன்றை மணிரத்னம் ”உருவாக்கி” வெளியிட்டார். எதிர்கால விஷீவல் பார்வையாளர்களுக்காக. அதில் மோகன்லால், பிரகாஷ்ராஜ் நடிப்பும், தமிழ்சினிமா இசைவரலாற்றை நிகழ்த்திக்காட்டிய ரகுமானின் பாடல்கள் அருமையாக இருக்கும். அபப்படத்தில் மணிரத்னம் உள்ளர்த்தமாக பலவேலைகள் செய்து உள்ளார் என்பதும் அதன் அரசியலும் பேச நிறைய உள்ளது. அது ஒருபுறமிருக்கட்டும்.

நான் நான்காம் அல்லது ஐந்தாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தபோது முதன்முதலாக எம்ஜியாருக்காக திமுக கொடிபிடித்து பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டு உள்ளேன். என்ன கழக கட்சிக்காரர்கள் அங்கங்கு சிறுவர்கள் எங்களை நிறுத்தி மிட்டாய் தருவார்கள். ஈழப்போராட்டம் 83-ல் தமிழகத்தில் நிகழ்த்திய அரசியல் சுணாமியில், அரசியல், தத்துவம், சிந்தனை எல்லாம் மாறி சுழற்றி அடித்துவிட்டது. இன்றோ தமாம் விமான நிலையத்தில் கிடைத்த 3 மணிநேர இடைவெளியில் இந்நூல் படிக்க மிகவும் ருசிகரமாக போனது. ஊரில் விளையாடும் “கள்ளா கள்ளா தாப்பட்டி” என்று ஒரு ஆட்டத்தைப்போல ஒருவர் கையில் ஒருவர் ”திராவிடத்தை” மாற்றி மாற்றி தந்தபடி உள்ளனர்.

இந்த ஆட்டம் சிறுவர்கள் சிறுமிகள் சேர்ந்து விளையாடும் ஒன்று. ஒருவர் கையில் ஒரு சிறு கல் வைத்திருப்பார். அவரை மற்றொருவர் துரத்துவார். ஆட்டத்தில் உள்ள மற்றவர்கள் இரண்டு வரிசையாக எதிரெதிராக அமர்ந்திருப்பார்கள். கல்லை வைத்திருப்பவர், சுற்றி சுற்றி ஓடுவார். அமர்ந்திருப்பவர்கள் தங்கள் கையை பின்புறம் வைத்திருப்பார்கள். கல் வைத்திருப்பவர், தன்னை பிடித்துவிடலாம் என்கிற நேரத்தில் கல்லை அமர்ந்திருப்பவர் யாரிடமாவது தந்துவிடுவார். அவர் ஓடுவார், இப்படியே ஆட்டம் தொடரும் பிடிபடும்வரை. அவர்களை பிடிக்கவே முடியாது. காரணம் யார் எப்போ ஆட்டநாயகனாக மாறுவார் என்பதை கையில் உள்ள கல்லே தீர்மாணிக்கும். பார்பனியத்திற்கு எதிராக உருவான திராவிட இயக்கம், பார்பனரின் தலைமையில் வெற்றிபெரும் அளவிற்கு வளர்ந்துவந்து உள்ளது என்றால் எல்லாம் அந்த கைக்குள் மறைத்து வைத்துள்ள கல்லின் மஹிமைதான். ஆட்டக்காரர்கள்தான் மாறுவார்கள். கை மாறும் கல் மாறாது.

கட்டகடைசியில் திராவிடம் தமிழினத்துக்கு எதிரானது என்று சீமான் போன்றவர்கள் முழ(ழு)ங்கும் அளவிற்கு திராவிடம் தனக்குள் பிளந்தும் பிணைந்தும் விரிவடைந்து வந்து உள்ளது. திராவிடத்தால் வீழ்ந்தோம் என்று தமிழன் என்று சொல்லடா தலைநிமிர்ந்து நில்லடா என “சொந்தங்களை“ நோக்கி முழங்கும் சீமான் வரை இவ்வரலாறு தொடரும் போலிருக்கிறது. விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் “தம்பி” வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனை ஆதரித்த “தம்பி” சீமான், பிரபாகரனுக்குபின் ஜெயலலிதாவை ஆதரிப்பதும், காங்கிரஸை எதிர்ப்பதாக சொல்வதும், இந்த நூலின் அடுக்கப்படும் சம்பவங்களை தொடர்பு படுத்தி கோஞ்சம் யோசித்தால் காரணம் புரிந்துவிடும். விடுதலைப்புலிகளின் வளர்ச்சியும், எம்ஜியார், அவருக்குபின் ஜெயலலிதா வளர்ச்சியும், திமுக வீழ்ச்சியும் நிகழ்ந்ததை தற்செயலாக அல்லாமல் தொடர்புபடுத்தி சிந்திக்கும்படி தகவல்வரிசைகள் இந்நூலில் அடுக்கப்பட்டிருப்பது அல்லது சம்பவங்கள் கோர்வையாக நடந்திருப்பது தற்செயலா எனத் தெரியவில்லை. அநேகமாக நண்பர் 3-வது பாகம் எழுதினால், இன்னும் சுவராஸ்யங்கள் கூடலாம். திராவிடத்தில் துவங்கி அது மதவாதமாக, சாதியமாக உருமாறி, எதை படிக்கத் துவங்கினோம் எந்த வரலாறை படிக்கிறோம் என்பதே குழம்பிவிடலாம். திராவிட வரலாற்றைப்போல ஜாலயதார்த்தம் (மதிப்பிற்குரிய எழுத்தளார் பிரேமிளின் மாஜிக்கல் ரியலிசத்திற்கான மொழிபெயர்ப்பு) கொண்ட ஒரு அரசியல் சமூக வரலாறு மற்றொன்று இருக்கமுடியுமா தெரியவில்லை. பல தகவல்கள் இந்நூலில் ஆச்சர்யம் ஊட்டக்கூடியதாக உள்ளது. அசம்பலேஜ் செய்து பல அர்த்தங்களை உருவாக்கலாம்.

எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் ராமசாமிகள் வம்ச சரித்திரம் என்கிற கதை திராவிட மற்றும் தமிழ் இலக்கிய ராமசாமிகள் பற்றி பேசும் அருமையான கதை. அக்கதையும் இப்படித்தான் வரலாற்றில் ராமசாமிகள் பல வடிவங்களில் வந்துபோவதை சொல்லும். ஈ.வே.ராமசாமி துவங்கி சுந்தரராமசாமி மற்றும் சோ. ராமசாமி வரை..எத்தனை ராமசாமிகள். பற்றாக்குறைக்கு பாபர் மசூதி ராமசாமி வேறு.

தமிழவனின் சரித்திரத்தில் படிந்த நிழல்கள் என்கிற நாவல், இந்த திராவிடக்கதையாடலை புனைவாக்கி வரலாற்றை உள்ளோடும் ஒழுங்காக வைத்து எழுதப்பட்டுள்ளது. அதில் பாக்கியத்தாய், பச்சைராஜன், கருணாகரத் தொண்டைமான், மலைமேல் ஒளி, அம்மிக்குழவி என வரும் பாத்திரங்கள் பார்பர் ஒருவனின் வருகையால் மாறும் கதை… இப்படி போகும். இந்நாவல் குறித்த விரிவான விமர்சனத்தை எனது நூலில் வாய்ப்புள்ளவர்கள் வாசிக்கலாம்.

சரி இந்த நூலில் அச்சில் ஏற்பட்ட ஒரு சுவராஸ்யத்தை சுட்டவே இப்பதிவை எழுதினேன். ஜனரஞ்சகமாக பத்திரிக்கைகளின் பத்தி எழுத்து நடையில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் தேதிகள் வாரியாக வரலாற்றை தொகுத்து உள்ளார். அந்நூலில் சமூகநீதி என்கிற 36 வது அத்தியாயத்தில் பக்.265க்குப்பிறகு 42-ம் 43ம் அதன்பின் 268, 269 அதன்பின் 46, 47 என்றும் 273 ற்குபின் 50, 51 அதன்பின் 276, 277ம் தொடர்ந்து 54, 55, 280 என்று உள்ளது. அதாவது பக்கம் இப்படி தொடர்கிறது 265, 42, 43, 268, 269, 46, 47, 272, 273, 50, 51, 276, 277, 54, 55, 280. அச்சே இப்படித்தான் ஆகியுள்ளது. விஷயங்களும் இப்படி தாறுமாறாக நாவல் படிப்பதைப்போல. முந்தைய அத்தியாயங்களில் இறந்துபோன எம்ஜியார் ஜெயலலிதா ஆட்சியில் வந்து திமுகவிற்கு எதிராக தீர்மானம் போடுகிறார். மண்டல் கமிஷன் போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியாக பாபர்மசூதி விஷயத்தில் ஜெயலலிதா கோவில் கட்டவேண்டும் என்று பேசிய உடன் எம்ஜியார் தனிக்கட்சி ஆரம்பிக்க யோசிக்கிறார். இப்படியே ஒரு நான்லீனியர் நாவலைப்போல இருக்கிறது. கிழுக்கு பதிப்பகம் இந்த குழப்பத்தை (அல்லது நான் வாஙகிய நூலில் மட்டும் அப்படி உள்ளதா?) அடுத்த பதிவிலாவது சரி செய்வார்களா? அல்லது முழு நூலையும் இப்படி ராண்டமாக மாற்றி இன்னும் சுவராஸ்யமான நான-லினியர் fact-fiction வகை நூலாக வெளியிடுவார்களா? அப்படி வெளியிட்டால் முன்வெளியீட்டு திட்டத்தில் ஒன்றை இப்பவே பதிவு செய்துவிடலாம் என உள்ளேன். ))

-ஜமாலன் – 05-12-2011.

அன்னையிட்ட தீயோ அடிவயிற்றிலே... அரசு இட்ட தீயோ உயிர் மூச்சிலே..

2004 ஜீலை 16, கும்பகோணத்தில் நிகழ்ந்த மனதை நடுங்கச் செய்யும் பள்ளி தீவிபத்தில் 94 குழந்தைகள் விறகாக எரிந்து கரியாகிப்போன நாள். நேற்றோடு ஆறு ஆண்டுகள். இச்சம்பவம் குறித்த நேரடி சாட்சியமாக கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்த வழக்குரைஞர் மணி செந்தில் அவர்களின் நெகிழ்ச்சியூட்டும் பதிவு. கல்வி வியபாரத்தில் காசு கொழிக்கும் வியபாரிகளான பள்ளி நிர்வாகத்தின் பணத்தாசையும், அரசின் அலட்சியமும், மாவட்ட கல்வி அதிகாரிகளின் அதிகார போதையில் தவறாக தங்கள் அதிகாரத்தை பயன்படுத்தியும், கண்காணிக்காமல் விட்ட அலட்சியத்தாலும் நிகழ்ந்த இந்நிகழ்வை, நெகிழ்ச்சியுடன் அதன் வலி மாறாமல் சொல்லியுள்ளார் இப்பதிவில். படிக்கும்போதே கண்கலங்க வைக்கிறது. நானும் கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்தவன் என்ற முறையில் மேலதிக சோகத்திற்கும் பொறுப்பிற்கும் ஆளாகிறேன்.

அரசு பள்ளிகள் எப்படி அமைக்கப்பட வேண்டும் என்று விதித்துள்ள எந்த விதிமுறைகளையும் மதிக்காத இப்பள்ளிகளை கண்காணிப்பது கல்வித்துறையின் கடமை. இத்தகைய உதவி பெறும் பள்ளிகள் தங்களது குறைந்த வருமானத்தை காரணம் காட்டி இதிலிருந்து தப்பிவிட முடியாது. ஒருபுறம் பணத்தை குவிக்கும் தனியார் பள்ளிகள். படித்த பணக்கார பெற்றொரின் பிள்ளைகளுக்கு மட்டுமே கதவு திறக்கும் இப்பள்ளிகள். அதில் படிக்கவைக்க வசதியற்ற ஏழைகளின் ஒரே புகலிடம் இத்தகைய உதவிபெறும் பள்ளிகள் மற்றும் அரசு பள்ளிகள். அந்நிய மொழிகளின் கல்வியால், நடுவன் அரசின் ஆதிக்கத்தால் செத்துக் கொண்டிருக்கும் செம்மொழிக்கு 400கோடி செலவு செய்யும் அரசு, உண்மையில் செம்மொழியை வாழ வைக்கும் இத்தகைய பள்ளிகளை கவனிப்பதில்லை. செம்மொழி விதையாக ஊன்றப்படும் ஆரம்பக் கல்விக்கு அதிக கவனமும் முக்கியத்துவமும் செலுத்தாமல்... “செம்மொழி செம்மொழி செம்மொழியாம்“... என தமிழறியாதவர்களால் அரைகுறை உச்சரிப்பில்.. நவீன இசையமைப்பில் கத்திக் கதறுவதால் ஒரு பயனுமில்லை.

இத்தகைய விபத்துகளுக்கு காரணம், இப்பள்ளிகள் தரத்திலும், கட்டிடம் மற்றும் நிலப்பரப்புகளிலும், மிக மோசமான நிலையிலேயே உள்ளன என்பதுதான். தன்னைக் கல்வித் தந்தையாக உருவாக்க முனையும் கொள்ளைக் கூட்டத்திற்கு மத்தியில் இத்தகைய கல்விக்கூடங்கள் நிலை கவலைக்கிடமானதுதான். அரசு இத்தகைய நிறுவனங்களை முறையாக கண்காணித்து அவற்றிற்கான உதவிகளை செய்யலாம் அல்லது இத்தகைய பள்ளிகளை அரசே ஏற்று நடத்தலாம். நான் படித்த எங்கள் கிராம உதவி பெறும் நடுநிலைப்பள்ளி நிலமையும் இதுதான். என்றாலும் மிகவும் விரிவான பாதை வசதி, விளையாட்டுத் திடல் வசதி கொண்ட கூரைப் பள்ளி அது. (தாளாளர் வீட்டுக் மாங்கொல்லையில் ஒவ்வொரு “பேட்சா“-க மாவடு பொறுக்கிப் போடும் பணி கட்டாயமாக எங்களுக்கு உண்டு என்பது வேறுகதை. பெரும்பாலும் மதிய இடைவேளையில்.. கூரைமேல் ஏறி மூங்கில் கம்புகளுக்கிடையில் தாவிக் கொண்டிருப்போம். அதனால்தான் இதுவரை எந்த ஒன்றிலும் நில்லாமல் தாவிக் கொண்டிருக்கிறேன் போலிருக்கிறது. தொட்டில் பழக்கம்... இப்பொழுதோ தனியார் பள்ளிகளுக்கும் இராணுவப் பள்ளிகளுக்கும் பெரிய வேறுபாடுகள் இல்லை.) குறைந்த பட்சம் இவ்விஷயங்களையாவது மற்றப் பள்ளிகளிடம் அரசு கவனிப்பதில்லை. விரிந்த பரப்பு என்பது குழந்தை உளவியலில் விரிவான மனதையும், உணர்வையும் உருவாக்கக் கூடியது. குறைந்தபட்சம் அதற்காகவாவது அரசு பள்ளிகளின் பரப்பளவை ஆய்வு செய்வதும் அடிக்கடி கண்காணிப்பதும் அவசியம்.

ஆனால், 6-ஆண்டுகளாகியும் 94-குழந்தைகளைக் கொண்ற இந்த வழக்கை.. வாய்தா.. வாய்தாவாக இழுத்துக் கொண்டிருக்கிறது அரசு. சமீபத்தில் துணைமுதல்வர் ஸ்டாலின் குடந்தையில் நினைவிடத்தை திறந்து வைத்தார். நேற்று குடந்தையின் “நிரந்தர“ ச.ம.உ. (கஞ்சா கருப்பு உபயம்- சட்டமன்ற உறுப்பினர்) ஆன அமைச்சர் கோ.சி. மணி நினைவாஞ்சலி செலுத்தி உள்ளார். வழக்கம்போல் ஆளும், ஆளத்துடிக்கும், ஆள ஆசைப்படும், ஆள முடியாத, ஆளக் கணவுகானும் அரசியல் கட்சிகள்... மலர் அஞ்சலி, கண்ணீர் அஞ்சலி, புஸ்பாஞ்சலி.. மெழுகுவர்த்தி தீப அஞ்சலி இன்னபிற இன்னபிற அஞ்சலிகள் என்று பல அஞ்சலிகளை செலுத்தி சோகம்பாடி ஓட்டை எண்ணுவதைத்தவிர அக்குழந்தைகளுக்கோ அல்லது அவர்களது குடும்பத்திற்கோ அல்லது இனியாவது படிக்கும் குழந்தைகளுக்கோ என்ன பயன்? பயனுள்ள வகையில் அரசு இனியாவது கல்வித்துறையில் மட்டுமாவது பொறுப்புடன் நடந்து கொள்வது அவசியம். “கடமையை மீறத்தான் லஞ்சம் வாங்குவார்கள் மற்ற நாடுகளில், கடமையை செய்யவே லஞ்சம் வாங்கும் அரசு அதிகாரிகள் நம்நாட்டில்தான்“ (இந்தியன் தாத்தாவின் வசனம்தான் இது). இனியாவது, குறைந்த பட்சம் குழந்தைகள் உயிர் விஷயத்திலாவது அரசும், அதிகாரிகளும் பொறுப்புடன் நடந்து கொள்ளவேண்டும்.

அரசு கல்வியை வியாபாரமாக்கியது கண்டிக்கத்தக்கது என்றால், அந்த வியபாரத்திற்குகூட குறைந்தபட்ச சட்ட விதிகளுக்கு உட்பட்ட பாதுகாப்பை வழங்காதது வன்மையாக கண்டிக்கத்தக்கது. இதில் வழக்காட என்ன உள்ளது? என்றே தெரியவில்லை. கண்முன்னால் நிகழ்ந்த கோரம் அதற்கான காரணங்கள் தெளிவானவை. சம்பந்தப்பட்டவர்களை தண்டிப்பதும், பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதி வழங்குவதும் அவசியம். இது விபத்து என்றாலும், சட்டவிதிமுறைகளை மீறி செய்யப்பட்ட செயல் என்ற வகையில் நிர்வாகமும், மாவட்ட கல்வித்துறை மற்றும் அரசு பொறுப்பேற்க வேண்டியது அவசியம். பார்க்கலாம் என்னதான் செய்கிறார்கள் என்று?

உலகில் பிறக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் நமக்குப் பிறந்த குழந்தைதான் என்கிற பொது உணர்வு ஏற்படுத்தும் இந்த மரணச் சோகம் சொல்லில் அடங்காதது. உலகை உணரமுடியாத, எந்த அதிகாரமும், ஆட்சியும் அதன் சுகபோகங்களும் உணரமுடியாத, உலகை அதன் விளையாட்டுத்தனங்களுடன் எதிர்கொள்ளும் குழந்தைகளை இனப்போர் துவங்கி உலக அதிகார வெறியின் அத்தனைப் போர்களுக்கும் பலியிடுகிறோம். அவர்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள்.. ஒரு இலை உதிர்வதைப்போல எந்த சலனமுமின்றி. நசுக்கி தூக்கி எறியப்படுகிறார்கள் ஒரு பெம்மையைப்போல எந்த எதிர்ப்புமின்றி. எதற்காக கொல்லப்படுகிறோம் என்கிற காரணம் எதுவுமின்றி.. அவர்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள். கொல்பவர்கள் கொன்று குவித்துக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அவர்களது மரணத்திற்கு எந்த கேள்வியும் இல்லை. எந்த பதிலும் இல்லை. மனசாட்சியற்ற ஒரு மரத்துப்போன வாழ்க்கையுடன் நாம் எரிப்பது ஒரு மரப்பாச்சி பொம்மைகளைப்போல உயிருள்ள குழந்தைகளை. ஈழம், ஈராக், ஈரான், ஆப்கான், ஆப்பிரிக்கா, பாலஸ்தீன், இந்தியா இப்படி கொன்று குவிக்கப்படும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை சொல்லி மாளாது. மனித குலம் தனது செயல்களிலேயே ஆக வெட்கித் தலைகுனியவேண்டிய செயல் என்றால் குழந்தைளை எந்த முன்னறிவிப்புமின்றி கொன்று குவிப்பதுதான். பண்டைய அரசுகளில் இருந்த குறைந்தபட்ச போர் தர்மம்கூட இன்றைய அரசுகளிடம் இல்லை. பண்டைய போர்முறை உயிரை பறிப்பதுடன் தனது போரை நிகழ்த்தியது என்றால், இன்றைய போர்முறை உயிரை பறிப்பது மட்டுமின்றி உயிர் பறிக்கப்படும் அச்சத்தில்தான் தனது போரை, வெற்றியை நிலை நாட்டுகிறது. உயிர் பறிப்பைவிட உயிர்வாழ்தலுக்கான அச்சமே இன்று அதிகாரத்தால் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் பரப்பப்பட்டிருக்கிறது. உயிரச்சம் மதங்களை வாழ வைப்பதைப்போல, இன்று நவீன அரசுகளை வாழ வைத்துக் கொண்டுள்ளது. அதனால்தான் உலகில் அச்சத்தைப் பரப்பும் ஆயுதங்களை உருவாக்கிக் கொண்டிருப்பதும், கூட்டமாக நள்ளிரவில் கொத்தெறிக் குண்டுகளைப்போட்டு தூங்கும் மனிதர்களை பகுதி பகுதியாக கொன்று குவிப்பதும் நிகழ்த்தப்படுகிறது. அறம் என்பது எதையும் புடைத்துத் தள்ளக்கூடிய முறமாகிவிட்டது. அறத்தின் இடத்தில் மறத்தைக் கொண்ட இந்த பிணந்தின்னும் பேயரசுகளிடம் நாம் எதை எதிர்நோக்குவது. இதில் நவீனம் என்ன வேண்டிக்கிடக்கிறது? நாகரீகம் என்ன வேண்டிக்கிடக்கிறது?

சுனாமியால் இறந்த ஒரு தாய் நீருக்குமேல் தன்குழந்தையைத் தூக்கியபடி இறந்த செய்தியை படிக்கும்போது தோன்றும் அந்த தாய்மையின் பொறுப்பு, இன்று தந்தைமையால் ஆளப்படும் உலகில் எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? பணத்தை தின்று உயிர்வாழும் பாசிஸ்டுகளாக, கார்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு காவடித் தூக்கும் பக்த கோடிகளாக, ஏழைகளை, ஆதிவாசிகளை, தலித்துகளை பெண்களை, முதியவர்கள, குழந்தைகளை, எதிர்ப்பவர்களை, கொன்று குவித்து முதலாளிகளுக்கு வாலாட்டும் நன்றி உள்ள நாய்களாக மாறிவிட்ட அதிகார வர்க்கத்திடம் நாம் எதை எதிர்பார்க்க முடியும்? கருணையையா? அன்பையா? பரிவையா?

புதுமைபித்தன் கூறியதுபோல கருணை என்பது கிழங்கில் மட்டும்தான் உள்ளது. நாம் கிழங்குகளைவிட கேவலமான உயிர்ப்பற்ற ஒரு ஜிவியாகிவிட்டோம். வெட்கித் தலைகுனிய வேண்டிய இவ்விஷயத்தில், இறந்த அந்த குழந்தைகளின் மரணம் என்பது எதனாலும் ஈடு செய்யமடியாது என்றாலும், அவர்களது நினைவை நெஞ்சில் ஏற்றி இந்த அரசு மற்றும் ஆளும் அதிகாரத்திற்கு எதிரான நமது உணர்வுகளையாவது ஒன்று திரட்டிக் கொள்வோம். ஒரு பலவீனமான பூனைகூட கல்லெறிந்த பலவானை நோக்கி உறுமும்? ஆனால் நாம்.......

image courtsey - The Hindu - Dialy News Paper.

- ஜமாலன் (17-07-2007)

தமிழீழம் - இந்திய அரசிற்கு எதிரான போராட்டம் தொடர்கிறது (2)…

 

பாராளுமன்றம் முன் மறியல் போராட்டம் வணக்கம், ஈழத்தில் நடைபெறும் இனப் படுகொலைகளுக்கெதிராக தன்னெழுச்சி பெற்றிருக்கும் மாணவர் கூட்டமைப்பு, படைப்பாளிகள், கலைஞர்கள், மனித உரிமைப் போராளிகள், பெண்கள் அமைப்பினர், பத்திரிகையாளர்கள், திருநங்கைகள், தகவல் தொழில் நுட்ப வல்லுநர்கள், வழக்கறிஞர்கள், உழைக்கும் மக்கள் அனைவரும் இணைந்து ஈழத்தமிழர் தோழமைக் குரல் என்ற புதிய அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளோம். 01.02.2009-ல் நடந்த முதல் கூட்டத்தில், தில்லி பாராளுமன்றத்தின் வரும் கூட்டத்தொடர் தொடங்கும் நாளில் (12.02.2009) பாராளுமன்றத்திற்கு முன் பேரணி மற்றும் மறியல் போராட்டம் நடத்த முடிவு செய்துள்ளோம். இந்திய அரசே, 1. ஈழத் தமிழர் மீது சிங்கள அரசு நடத்தி வரும் இனப்படுகொலைப் போருக்கு துணை செய்யாதே! 2. தமிழீழ மக்களின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு அங்கீகாரம் வழங்கு! 3. தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மீதான தடைகளை நீக்கு! 4. தமிழீழ மக்களின் வாழ்வுரிமையை உறுதிசெய்! 5. கொல்லப்பட்ட தமிழ் மீனவர்களுக்காக இலங்கை அரசின் மீது நடவடிக்கை எடு!   என்ற கோரிக்கைகளை முன் வைத்து தில்லி பாராளுமன்றம் முன் நடத்த விருக்கும் மறியலில் பங்கேற்க விரும்பும் அனைவரும் ஈழத்தமிழர் தோழமைக் குரல் அமைப்பாளர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறோம். நன்றி, தொடர்புக்கு அமைப்பாளர்கள் லீனா மணிமேகலை, 9841043438. பா.செயப்பிரகாசம், 9444090186.

Dharna Before Parliament Greetings, Dharna Before Parliament We the Student Groups, Writers, Artiste, Human Rights Activists, Women Organisations, Enuchs, Journalists, IT Professionals, Lawyers and Working Class, have gathered in one platform and formed ‘Voice for Eelam Tamils’. This People Front, met on 01.02.2009 and decided to launch continuous and rigorous struggles against Genocide of Tamils in Srilanka. In the first phase, a rally and dharna will be organised on 12.02.2009 during the forth coming parliamentary session in New Delhi putting forward the following demands, Indian Goverment should, 1. stop abetting the genocidal war of the Srilankan Goverment on Eelam Tamils. 2. recognise the liberation struggle of Eelam Tamils. 3. revoke the ban on LTTE. 4. ensure Eelam Tamil’s right to live. 5. take action against Srilankan Government for killing Tamil Fishermen. ‘Voice of Eelam Tamils’ request all the enthusiasts to contact the organisers, confirm their participation and make the Dharna a massive Struggle. Thanking You, Co-ordinators Leena Manimekalai 9841043438. Pa. Seya Prakasham 9444090186.

தொடர்பிற்கு - voice.for.eelamtamils@gmail.com

-அன்புடன்

ஜமாலன். 03-01-2009

இந்திய அரசிற்கு எதிராக தமிழகத்தில் போராட்டம் தொடர்கிறது - அறிவிப்பு

முத்துக்குமாரின் தீக்குளிப்பிற்கு பின்பு தமிழகம் ஒரு விழிப்பு நிலை கொள்ளத் துவங்கியிருக்கிறது. இதற்கிடையில் பல தகவல் புரளிகள் பரப்பப்பட்டு வருவதும், சர்வதேச அளவில் பத்திரிக்கைகளின் குரல்வளையை நெறிக்கும் சிங்கள அரசை எதிர்த்தும். போர் நிறுத்தங்கோரியும் பல ஆர்பாட்டங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. இச்சந்தர்ப்பத்தில் வழக்கமாக நடைபெறும் தமிழின் தனிச்சிறப்பான (ஆரிய- திராவிட மற்றும் பார்ப்னிய-அ.பார்ப்பனிய) அரசியல் சண்டைகள்  இதில் இனம் காணப்படுவது வருந்ததக்கதாக உள்ளது.

தமிழகத்திலிருந்து நேற்று காலை தோழர் லீனாமணிமேகலை ஒரு போராட்டம் பற்றிய அறிவிப்பை குறுஞ்செய்தியாக எனக்கு அனுப்பியிருந்தார். அதனை அறிவிக்கவே இப்பதிவு.

“இனப்படுக்கொலைக்கு உதவும் இந்திய அரசைக் கண்டித்து மாணவர்கள், படைப்பாளிகள், கலைஞர்கள், மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், திருநங்கைகள் (அரவானிகள்) பங்கேற்கும் மாபெரும் தொடர் உண்ணாநிலைப் போராட்டம தில்லி பராளுமன்றத்திற்கு முன்பாக பிப்ரவரி 12ல் தொடங்க இருக்கிறது. அதற்கான ஆலோசனைக்கூட்டம் பிப்ரவரி –1 சென்னை எக்மோர் மீசியம் அருகில் உள்ள IKSHA Center –ல் காலை 10 மணி முதல் நடைபெற உள்ளது.   அனைத்து மாணவர் கூட்டமைப்பு ஒருங்கிணைக்கும் இக்கூட்டத்தில் ஈழ இனப்படுகொலைக்கு எதிரான அனைவரும் பங்கு கொள்ளவருமாறு அழைக்கிறோம்.”

நன்றி. தொடர்பிற்கு தோழர் லீனாமணிமேகலை - 09841043438

ஈழம் தொடர்பான மற்ற சுட்டிகள்.

1. வன்னியிருந்து ஒரு செய்தி தமிழில். இர‌ண்டு இராணுவ‌ங்க‌ளுக்கு இடையில்

2. வன்னியிருந்து ஒரு செய்தி ஆங்கிலத்தில். Between Two Armies

3. மறைந்த முததுக்குமாரின் மரண சாசனம்.  விதியே விதியே என்செய் நினைத்திட்டாய் என் தமிழ் சாதியை- முத்துக்குமார்.

4. பிரபாகரனுக்கு எழதப்பட்ட சூன்யத்தின் விமர்சனத்திற்குரிய திறந்த கடிதம்-   இதற்குதானே ஆசைப்பட்டாய் பிரபாகரா…

5. கருத்தப்படம் - ஈழத்தமிழரின் இரத்தத்தை சுவைக்கும் பிணந்திண்ணி கழுகுகள் - கருத்துப்படம் !

6. முத்துக்குமார் மரணம் பற்றிய மாலனின் பார்வை – முத்துக்குமார்

7. முத்துக்குமார் மரணம் பற்றி வினவு - ஈழமும் முத்துக்குமாரின் தியாகமும் - நமது கடமை என்ன?

8. தற்போதைய ஈழச்சூழல் பற்றிய எனது பதிவு - தமிழா இன உணர்வுகொ(ல்)ள் – தமிழீழமும் தமிழர்களும்.

9. சண்டே லீடர் ஆங்கிலப் பத்திரிக்கையின் முதன்மை ஆசிரியர் லசந்தா விக்ரமதுங்காவின் மரண சாசனம்

10. ஈழம் - சாதலும் புதுவது அன்றே – நண்பர் நாகார்ஜீனனின் பதிவான இது ஈழம் குறித்து வந்த மிக முக்கிய பதிவகளில் ஒன்று. இதில் தொடரும் உரையாடல் பெரும் ஊடகங்களில் நிகழ்த்ப்பட்டு மக்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட வேண்டியவை. (தாமதமாக பார்க்க நேர்ந்ததால் இன்று இதனை இணைக்கிறேன்.)

இச்சுட்டிகள் மாறுபட்ட பல பார்வைகளைத் தரக்கூடியவை. சிங்கத்திற்கும் புலிகளுக்கும் இடையில் சிக்கித் தவிக்கும் தமிழ் மக்களை இந்தியக் கழுகுகள் மேலிருந்து கூர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த அவலச்சூழலில், தமிழ் மக்களைக் காப்பாற்ற பயனுள்ள நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியது அவசரமும், அவசியமும் நிறைந்த ஒன்று. கருத்த மோதல்களையும் பழைய வஞ்சங்களயும் மனதில் வைத்துக் கொள்ளாமல் வெறுப்பின் அரசியலை விதைக்காமல் விருப்பின் அரசியலை உருவாக்க நாம் அனைவருக்கும் கிடைத்திருக்கும் நல்லதொரு வாய்ப்பு. ஒன்றுபடுவோம், நமது வலிமையை திரட்டிக்காட்டுவோம். நமக்குள் உள்ள வேறுபாடுகளையும், வெறுப்பையும் களைவோம்.

இந்திய அரசின் நிலைப்பாட்டைக் கண்டித்து நடைபெறும் இவ்வுண்ணாவிரதத்திற்கு நம்மால் முடிந்து ஆதரவை தரும்படி தமிழக மக்களையும், மாணவர்கள் மற்றும் ஜனநாயக ஆர்வலர்களையும் வேண்டிக் கொள்கிறேன்.

அன்புடன்

- ஜமாலன். 31-01-2009